Nowe zabiegi w naszej klinice: Kriolezja oraz Orthokine®

Nowe zabiegi w naszej klinice: Kriolezja oraz Orthokine®

Kriolezja to nowoczesna, specjalistyczna technika medyczna umożliwiająca długotrwałą redukcję dolegliwości bólowych, szczególnie w zespołach bólu przewlekłego,  w przypadkach w których wykazano, że są one spowodowane przez nerwy czuciowe. Znajduje ona zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny, takich między innymi jak: neurochirurgia, neurologia, ortopedia, chirurgia, ginekologia czy okulistyka. Metoda ta polega na dokładnym wprowadzeniu sondy (izolowanego aplikatora niskich temperatur) do miejsca planowanego uszkodzenia tkanki nerwowej. Prawidłowość położenia sondy potwierdza się przy pomocy USG lub RTG. Aplikator jest połączony z aparatem wyposażonym w zbiornik podtlenku azotu. Rozprężanie gazu powoduje powstanie na zakończeniu aplikatura temperatury ok. -89ºC. Prawidłowe poddanie nerwu działaniu niskiej temperatury na niewielkiej długości niszczy strukturę wewnętrzną nerwu uniemożliwiając przewodzenie bodźców w tym bólu. Nerw(y) poddany(e) działaniu niskich temperatur jest znieczulony od sześciu miesięcy do nawet dwóch lat i pacjent w tym czasie nie odczuwa dolegliwości bólowych lub następuje ich znacząca redukcja. Z czasem nerw jest zdolny do regeneracji wzdłuż swojego prawidłowego przebiegu i jego funkcje powracają. Sam zabieg jest wykonywany metodą przezskórną. Jest to zabieg bezpieczny, minimalnie inwazyjny i nie wymaga konieczności zakładania szwów. Po półgodzinnej obserwacji pacjent może powrócić do domu. Praktycznie nie ma przeciwwskazań do stosowania tej metody. Efekty są długotrwałe, a w przypadku regeneracji tkanki nerwowej, zabieg można powtórzyć. Powtórna kriolezja jest możliwa do przeprowadzenia w każdym czasie, bez żadnego ryzyka dla pacjenta.

Najczęstsze w praktyce zastosowanie kriolezji obejmuje leczenie związane z eliminacją przewlekłych schorzeń związanych z:

– bólem pleców i bólem kończyn dolnych w następstwie patologii stawów kręgosłupa lędźwiowego, rzekomej rwie kulszowej;

– bólach związanych z więzadłem międzykolcowym lub nerwem pośladkowym górnym;

– bólem stawu krzyżowo-biodrowego, nerwobólem nerwów pośladków;

– bólem w różnych postaciach neuropatii obwodowych;

– bólem w obrębie kończyny górnej w przebiegu zapalenia nerwu nadłopatkowego a  także w bólu w  innych stanach związanych z zapaleniem nerwów obwodowych;

– syndromem „łokcia tenisisty” i „łokcia golfisty” oraz tzw. „ostrogami piętowymi”;

– zespołem  bolesnego barku;

– bólem ściany klatki piersiowej związanego z różnymi zaburzeniami, takimi jak nerwiaki po torakotomii, uporczywy ból po złamaniach żeber oraz nerwoból popółpaścowy zlokalizowany w obrębie klatki piersiowej;

– bólami  nowotworowymi.