Rehabilitacja

Oferujemy specjalistyczną opiekę fizjoterapeutyczną. Celem naszych działań jest przywracanie pacjentom maksymalnego poziomu sprawności. Stawiamy na ścisłą współpracę fizjoterapeuty z pacjentem oraz lekarzem. Najlepsze rezultaty zapewnia wcześnie rozpoczęta i prawidłowo prowadzona rehabilitacja. Bardzo duże znaczenie ma proces rehabilitacji przed i po zabiegach chirurgicznych, w szczególności ortopedycznych i neurochirurgicznych. Pozwala on skrócić okres powrotu do sprawności do minimum. Zaniechanie rehabilitacji niweczy efekt leczenia chirurgicznego. W naszej klinice oferujemy program rehabilitacji dopasowany do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Metody leczenia
Zabiegi
Personel

Metody leczenia
– Terapia manualna
– PNF
– McKenzie
– Kinesiology Tapng
– Terapia mięśniowo-powięziowa
– Terapia tkanek miękkich
– Medyczny trening terapeutyczny
– Elementy koncepcji Neurac

Ćwiczenia
– Indywidualny trening medyczny dla sportowców i animatorów
– Instruktaż ćwiczeń
– Trening siłowy
– Trening sensomotoryczny
– Streatching
– Ćwiczenia w odciążeniu
– Ćwiczenia wspomagane
– Ćwiczenia czynne
– Ćwiczenia bierne

Specjalistyczne ćwiczenia na Sali są prowadzone indywidualnie.

1) Terapia manualna (system niemiecki)

Polega na badaniu i leczeniu stawów obwodowych i kręgosłupa.. Zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem zaburzeń strukturalnych narządu ruchu (stawów, mięśni, nerwów). Dzięki rozbudowanemu schematowi badania różnicującego fizjoterapeuta jest w stanie z pomocą szczegółowego wywiadu i badania odnaleźć zaburzone struktury, stwierdzić stopień ich uszkodzenia oraz przeanalizować mechanizmy pojawienia się dolegliwości. Przyczyna dolegliwości leży często w dysproporcji pomiędzy możliwościami tkanki do przyjmowanego obciążenia, a jej rzeczywistym obciążeniem. Leczenie polega na zniesieniu tej dysproporcji i przywracaniu fizjologicznej „symbiozy” pomiędzy stawami, mięśniami i strukturami nerwowymi. Jako leczenie stosowane są techniki: mobilizacji stawów, neuromobilizacji, leczenie tkanek miękkich (mięśni ,więzadeł, ścięgien), a także medyczny trening funkcjonalny z użyciem urządzeń treningowych dostosowanych do problemu pacjenta.

2) PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilition)

Proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie ruchu jest metodą fizjoterapeutyczną dedykowaną przywracaniu utraconej funkcji. PNF wykorzystuje ruchy naturalne, które przebiegają trójpłaszczyznowo i są zbliżone do czynności dna codziennego. Ruchy te są zgodne z naturalną pracą mięśni i stawów. Istotną metody PNF jest maksymalne pobudzenie ekstero i proprioreceptorów znajdujących się w ciele oraz różnych sferach kory mózgowej w celu ułatwienia (torowania) ruchu w obszarze uszkodzonym. Terapia metodą PNF postrzega pacjenta całościowo. Nie ogranicza się tylko do pracy z niesprawną częścią ciała, ale wykorzystuje w terapii również zdrowe rejony ciała. W zależności od potrzeb pacjenta wykorzystywane są techniki uczące ruchu i koordynacji, stabilizujące, rozluźniające, mobilizujące, p/bólowe i inne. PNF jest metodą przyjazną dla pacjenta opartą na bezbolesnej pracy, wykorzystującej silne odcinki ciała i umiejętności chorego do reedukacji utraconych funkcji. Ze względu na szerokie możliwości oddziaływania koncepcje PNF stosuje się w neurologii, ortopedii, pediatrii, chorobach nerwowo mięśniowych, wadach postawy i skoliozach.

3) Metoda McKenziego (MDT-Mechaniczne Diagnozowanie i Terapia)

Powstała w Nowej Zelandii w latach 50 w wyniku obserwacji pacjentów z zespołami bólowymi kręgosłupa. Nowozelandzki fizjoterapeuta Robin McKenzie, w trakcie pracy z pacjentem zaobserwował ciekawy objaw redukcji ostrych objawów bólowych w specyficznych pozycjach tzw. fenomen centralizacji objawów, co skłoniło do jego rozwoju i doskonalenia metody. Współpracował z wieloma specjalistami: ortopedii – Cyriax’em, osteopatii – Stoddard’em, Maitland’em, Maigne czy Kaltenborn’em. Zaowocowało to opracowaniem metody, której wartość diagnostyczna została udowodniona wieloma badaniami, spełniającymi normy Evidence Based Medicine (medycyny opartej na dowodach naukowych). W metodzie duży nacisk kładzie się edukację pacjenta. Sukces terapii opiera się o leczenie przyczyny problemu a nie redukowaniu objawów jak ma to miejsce w takich zabiegach, jak masaż i zabiegi fizykoterapeutyczne. Pacjent zna przyczynę problemu, potrafi sobie z nią radzić co pozwala zapobiegać nawrotom dolegliwości.

4) Manipulacje Powięziowe wg Stecco

Jest to rodzaj terapii manualnej opracowany prze włoskiego fizjoterapeutę Luigi Stecco, Carli Stecco (specjalista ortopedii ) i Antonio Stecco (lekarz rehabilitacji). Wiedza oparta w tej metodzie jest wynikiem wielu anatomicznych badań sekcyjnych, które weryfikowały anatomię układu powięziowego. Badania pokazały, że powięź otaczająca mięśnie, nerwy i narządy wewnętrzne w całym organizmie posiada wolne zakończenia nerwowe, które mogą generować ból. Wpływa również na kontrolę ruchu oraz propriocepcję. Pod wpływem różnych czynników np. urazów, stanów przeciążeniowych, nadwagi czy zmian metabolicznych może dochodzić do densyfikacji powięzi czyli zmiany budowy ( konsystencji) tej tkanki. Skutkiem tego stanu jest ograniczona funkcja mięśnia oraz zwiększone dolegliwości bólowe. Terapia polega na lokalizacji punktów na powięzi, które są odpowiedzialne za dysfunkcje i ich mobilizacji uciskowej. Wykorzystuje się tutaj właściwość powięzi ( plastyczność), która pod wpływem ciepła wydzielanego w czasie mobilizacji zmienia swoją konsystencję ze stanu zolu w żel (proces koagulacji). Dochodzi do przebudowania układu powięziowego i redukcji objawów bólowych, zwiększenia ograniczonego zakresu i wzrostu siły mięśniowej.

5) Diagnozowanie i leczenie tkanek miękkich

Jest to zbiór technik pracy na układzie mięśniowo-powięziowym mającym swoje źródło w ortopedii i osteopatii. Oparty na wieloletnim doświadczeniu klinicznym takich specjalistów jak: Travell, Simons, Chaitow, Lewitt, Greenman, Jones, Janda, Evjenth tj. specjalistów neuroortopedii, osteopatii, biomechaniki, fizjoterapii. Zaburzenia mięśniowo szkieletowe mogą być spowodowane: przebytym urazem, unieruchomieniem, złą postawą, infekcjami, stresem etc. Skutkować to może powstaniem punktów spustowych, które mogą powstawać w mięśniu, powięzi lub więzadle i dawać objawy bólowe. Terapia tych punktów polega na odpowiednim dobraniu technik do fazy schorzenia: ostrej lub przewlekłej. Techniki Energii Mięśniowej (MET) – np. poizometryczna relaksacja, hamowanie zwrotne, izolityczny skurcz ekscentryczny. Mięśniowo Powięziowe Rozluźnianie Aktywne Rozluźnianie Pozycyjne Rozluźnianie Kompresja Ischemiczna i Masaż Głęboki

6) Kinesiology Taping

W latach 70 – tych japoński specjalista chiropraktyki opracował specjalny bawełniany plaster, którego rozciągliwość ok.140% (podobna do rozciągliwości skóry),przepuszczalna dla powietrza i wody dawała duże możliwości pracy z pacjentami. W Europie specjaliści rozwinęli tradycyjny kinesiotaping o najnowsze badania układu mięśniowo-powięziowego. Teoria łańcuchów mięśniowych oraz zasada tensegracji są filarem tej metody. Pozwalają terapeucie pracować i szukać przyczyn dysfunkcji w odległych rejonach ciała, respektując jednocześnie zasady kinezjologii. Działanie plastra zmniejsza patologiczne napięcia mięśniowe, usprawnia mikrokrążenie oraz redukuje odczucia bólowe. Korygują ustawienie stawu i poprawiają propriocepcję. Podstawa do aplikacji plastra jest test przesiewowy, który sprawdza najbardziej zaburzony obszar i decyduje o doborze odpowiedniego naklejenia. Wyznacznikiem doboru naklejenia jest również stan pacjenta(ostry/przewlekły), który decyduje o technice naklejenia i napięciu plastra. W KinesiologyTapingu wyróżniamy techniki: mięśniowe- wspomagające prace mięśni (stany przeciążeniowe) powięziowe-korygujące ustawienie powięzi („łokieć tenisisty”, „shin splin”) limfatyczne-podciągają skórę i powięź powierzchowną tym samym redukują obrzęk np. pourazowy, stany po mastektomii, uraz biczowy „whiplash” funkcjonalne – wspomagają deficytową funkcję stawu np. stopa opadająca więzadłowe i korekcyjne- np. hallux valgus.

7) Metoda S-E-T (Sling Exercise Therapy)

Metoda została opracowana w Norwegii w latach 90 ‘tych przez Gitle Kirkeskole, Vidara Vindala, Tore Tofta i Ole Rodeseike. W części diagnostycznej wyszukujemy u pacjenta „słabych ogniw”, które następnie zostają poddane działaniu terapeutycznemu. Ćwiczenia w pierwszym etapie prowadzimy w zamkniętych łańcuchów kinematycznych kiedy pacjent np. po zabiegu operacyjnym ma zaburzoną koordynację nerwowo-mięśniową i czucie głębokie. Stopniowo zwiększana intensywność pomaga na odbudowie stabilizacji, koordynacji i siły co pozwala wprowadzić ćwiczenia w łańcuchach kinematycznych otwartych. W terapii bólów kręgosłupa aparatura do terapii daje możliwości np. trakcji, które w ostrej fazie bólowej np. rwa kulszowa są jedną z form terapii, która powoduje znaczną redukcję dolegliwości bólowych. Aparat do ćwiczeń terapii master pozwala również na ukierunkowana pracę na poszczególnych segmentach np. odcinku lędźwiowym lub szyjnym. Pozwala to nam na pracę ukierunkowaną na problem pacjenta np. nadmiernej ruchomości (hypermobilności) odpowiednio dobrane ćwiczenia pozwalają na zwiększenie stabilizacji i kontroli ruchu natomiast przy ograniczeniu ruchu i sztywności (hypomobilnośc) na zwiększeniu ruchomości. Praca na aparacie Terapii Master pozwala na trening mięśni głębokich, które często ulegają osłabieniu i zaburzają pracę odpowiedniego segmentu kręgosłupa.

8) Trening sensomotoryczny

Propriocepcja stabilizacja-sensomotoryka.

Propriocepcja nazwana inaczej czuciem głębokim lub zmysłem kinestetycznym – to zmysł orientacji ułożenia danej części ciała w przestrzeni bez konieczności patrzenia na nią. To propriocepcja pozwala nam poruszać się w przestrzeni : /schody, rower, bieg/. Nasza równowaga, koordynacja oraz zwinność zależna jest od czucia głębokiego. Ćwiczenia sensomotoryczne mają nauczyć nasze ciało odpowiednio reagować na zmiany w otoczeniu, a tym samym zmniejszyć ryzyko kontuzji. Treningi sensomotoryczne poprawiają koordynację, stabilizację oraz powodują rozwój siły mięśniowej i odruchów czucia głębokiego. Prawidłowo poprowadzony trening przyczynia się do wzrostu sprawności psycho-motorycznej.

Zabiegi

– Terapia skojarzona /UD + prąd/
– Ultradźwięki
– Laseroterapia
– Krioterapia miejscowa
– Magnetoterapia
– Elektroterapia
– Tens
– Mikroprądy
– Prąd VMS
– Prądy rosyjskie
– Prądy wysokiego napięcia
– Prądy interferencyjne
– Prądy diadynamiczne
– Prądy Träberta
– Prąd udarowy
– Prąd galwaniczny
– masaż wirowy
– masaż klasyczny

Personel

Mgr fizjoterapii Aleksandra Ekiert
Rejestracja telefoniczna 605735483

Mgr fizjoterapii Mateusz Wcisłek
Rejestracja telefoniczna 692600755